Research group IBON calls on lawmakers deliberating on the budget for the controversial Conditional Cash Transfer (CCT) Program to look into the resulting additional debt burden that Filipinos will shoulder to repay the program’s loans.
Depending on interest rate trends, initial IBON estimates are that the Philippines total loan service for the World Bank and Asian Development Bank (ADB) loans for the CCT program could reach at least US$1.007 billion (Php44.31 billion at current exchange rates). This includes US$202 million (Php8.9 billion) in projected interest payments – US$94.6 million to the World Bank and US$107.4 million to the ADB. These already include a US$1,012,500 front-end fee (a percentage payable once usually at the loan signing) to the World Bank, although more than US$1 million in commitment charges (annual percentage fee usually paid quarterly) to the ADB are not yet covered.
The US$400-million ADB loan is to be repaid over 25 years with a grace period of 5 years when the principal does not yet have to be repaid. The US$405 million-World Bank, on the other hand is also repaid over 20 years but with a 10-year grace period.
Interest rate charges are computed as LIBOR plus 0.30% in the case of the ADB loan and LIBOR plus 0.17% in the case of the WB loan, in line with their respective loan agreements. The LIBOR in turn is the 6-month USD rate pegged at the current 0.44% until 2015 and estimated at 1.0% from 2015-2019, 1.5% from 2020-2024, 2.0% from 2025-2029, and 2.5% from 2030-2035.
These are even conservative projections, the research group said. The current 0.44% interest rate for instance is down from 1.6% at the start of 2009, 3.8% at the start of 2008, and 5.4% in 2007; LIBOR reached over 6% in 2000, over 8% in 1990, and even over 9% in the late 1980s.
Any future devaluations of the peso against the US dollar would also further increase the burden of the loan in peso terms. IBON notes that interest rates are down because of the global crisis. As the global economy gets better, the irony is that the loan burden gets heavier in the same way as the dollar strengthens, the group added.
The increased indebtedness that the CCT program will impose on Filipino taxpayers is further argument against the supposed benefits of the program. The CCT, as argued by many critics, is a dole-out program that brings insignificant impact on genuine poverty eradication but comes at the cost of a heavier debt burden for Filipinos. (end)
===
P44 bilyong pagbayad sa mga pautang para sa CCT, babalikatin ng mga Pilipino
Nanawagan ang grupong panaliksik na IBON sa mga mambabatas na tumatalakay sa badyet para sa kontrobersyal na Conditional Cash Transfer (CCT) Program na tingnan ang resultang dagdag na kargahing utang na babalikatin ng mga Pilipino upang bayaran ang mga pautang para sa programa.
Depende sa pardon ng tantos ng interes, inisyal na tantsa ng IBON na ang kabuuang serbisyong utang ng Pilipinas para sa mga pautang ng World Bank at Asian Development Bank (ADB) para sa programang CCT ay maaaring umabot ng di bababa sa US$1.007 bilyon (PhP 44.31 bilyon sa kasalukuyang palitan). Kabilang rito ang US $202 milyon (PhP 8.9 bilyon) sa tinatayang kabayaran para sa interes – US $94.6 milyon sa World Bank at US$107.4 milyon para sa ADB. Kabilang na rito ang US$1,012,500 front-end fee (porsyentaheng babayaran nang minsanan kadalasan sa pagpirma sa utang) sa World Bank, bagaman mahigit US$1 milyon na commitment charges (taunang porsyentaheng bayarin na binabayaran kada kwarto) sa ADB ang hindi pa nito nasasaklaw.
Ang US $400-milyong pautang ng ADB ay babayaran sa loob ng 25 taon nang may palugit na 5 taon kapag ang principal ay hindi pa kailangang bayaran. Ang US$405 milyon sa World Bank naman ay babayaran sa loob ng 20 taon nang may 10-taong palugit.
Ang singil sa tantos ng interes ay kinokompyut bilang LIBOR at 0.30% sa kaso ng pautang ng ADB at LIBOR at 0.17% sa kaso ng pautang ng WB, alinsunod sa kani-kanilang kasunduan sa pagpapautang. Ang LIBOR naman ay ang 6-buwang USD tantos na nakapako sa kasalukuyang 0.44% hangang 2015 at nakatantsa sa 1.0% mula 2015-2019, 1.5% mula 2020-2024, 2.0% mula 2025-2029, at 2.5% mula 2030-2035.
Mga konserbatibong pagtaya pa ito, ayon sa grupong panaliksik. Ang kasalukuyang 0.44% tantos ng interes halimbawa ay bumaba mula 1.6% sa umpisa ng 2009, 3.5% sa umpisa ng 2008, at 5.4% sa 2007; ang LIBOR ay umabot nang lampas 6% noong 2000, lampas 8% noong 1990 at lampas pa ng 9% sa huling bahagi ng dekada 1980.
Anumang panghinaharap na debalwasyon ng piso laban sa dolyar ng US ay lalong magpapataas sa kargahing utang sa piso. Pinansin ng IBON na ang mga tantos ng interes ay bumaba dahil sa krisis pandaigdigan. Habang umiige ang ekonomyang pandaigdig, ang kabalintunaan ay na ang kargahing utang ay bibigat sa parehong paraan na lumalakas ang dolyar, dagdag pa ng grupo.
Ang dagdag na pagkakabaon-sa-utang na ipapataw ng programang CCT sa mga Pilipinong nagbabayad ng buwis ay ibayong argument laban sa mga umano’y benepisyo ng programa. Ang CCT, gaya ng sinasabi ng maraming kritiko, ay isang dole-out na programa na di magkakaroon ng makabuluhang epekto sa ganap na pagpawi ng kahirapan kundi maghahatid lamang ng mas mabigat na kargahing utang para sa mga Pilipino. #
